Een petitie om ons land bij elkaar te houden. All for en zo, heb er ook mijn virtuele krabbel ondergezet. Maar ik kan me niet ontdoen van de vraag “Zijn we ons hier niet iets te druk over aan het maken?”. Wordt dit hier niet allemaal enorm opgeblazen? Het kan aan mij liggen uiteraard, maar als ik over straat loop en rondhoor, met vrienden en/of collega’s praat, dan snap ik niet waarom de pers er maar over blijft doordreunen. Dus ja, het zal wel aan mij liggen, en met de mensen waarmee ik optrek. Misschien moet ik wel oppassen met wat ik zeg, of word ik beschuldigd van een doofpotoperatie.
U kan het al opmaken uit de tekst: vermoei(en)d gezeik allemaal, beste mensen. Al een chance dat het weekend straks begint. Ik zou voorstellen om samen een spelletje jeu de boule te gaan spelen met een fles pastis erbij en Piaf op de achtergrond, krakend uit een slecht audioapparaat, maar blijkbaar gaat het daar het weer niet voor zijn.
