Als je heel graag over iets wil bloggen en/of mailen, en je kan jezelf bijna niet inhouden, maar toch is het wijzer het niet te doen om mogelijke gevolgen te vermijden (of wat dan ook), dan heet dat “stukken van je vingers bijten”, blijkbaar.
Ja, alle wijsheden die ik opsteek deel ik ook graag met jullie.
Na een onverdiende nederlaag tegen Club Brugge, sprong ik op mijn fiets huiswaarts om zo perfect op tijd aan te komen op het grootste zangfeest van dit land (want dat mag je zeggen als je met zijn 40.000 staat te zingen).
U was geweldig (zat) en ik ook. U zong geweldig en ik was mijn stem vrij snel zo goed als kwijt. Komt ervan als je eerst naar de voetbal gaat natuurlijk. Anyway, terug naar een nieuwe werkweek die, hoera, hoera, slechts 2 dagen zal duren! Want vanaf woensdag-avond zitten we op de heilige wei van Pukkelpop. Mensen die zich ook aldaar zullen bevinden, drop a line, zodat we ginder samen een pint kunnen pakken.
(En als er één Anderlecht supporter mij durft te troosten met het feit dat het altijd zo is met Brugge dan raad ik die mens aan eerst even naar zijn eigen ploeg te kijken ;))
Juicht, Antwerpenaren en liefhebbers van het zingen der liederen, want straks is het weer zover. Antwerpen zal zingen, en als het van de organisatie afhangt zullen we met veel zijn. Ik zal helaas iets later zijn want iets verder zullen de beren eerst die van Brugge proberen een lesje te leren. Maar oh ja, ik zal er zijn. Tot straks op ‘t Zuid!
