-
Flash game! Try to get out of the room (again)
-
SP2’s anyone?
-
goed begin, toch?
Author: clopin
-
links for 2007-03-15
-
Dagelijkse Links
-
Wipe out a single memory
Dat is een beetje te “Eternal Sunshine of the Spotless Mind” voor mij(tags: memory drugs science) -
New Spider-Man 3 Photo: Spidey vs. Venom
De hype rond de film blijft groeien. Hopelijk gaan de fans niet telleurgesteld zijn in the end.(tags: news movie) -
eBay: SnoopTunes NoeStringAttached wireless music sharing (item 230100569481 end time Mar-15-07 04:34:14 PDT)
Wireless functie die Zune heeft nu ook voor iPod? Maar enkel op eBay? Hmm…(tags: wireless ipod ebay)
-
-
Moo
Een paar blogmeets geleden waren de Moo Flickr cards HET ding van de avond en nu blijkt dat Moo nog andere markten opzoekt buiten het mekka van de foto’s: Habbo Hotel en Second Life spelers kunnen nu ook Moo kaartjes laten maken.
-
Twitteroo
Nicodemus gebruikt Twitterrific op zijn Mac, maar PC gebruikers kunnen Twitteroo gebruiken om hun updates te sturen en te ontvangen van Twitter. Het is maar dat u het weet ;)1 jammer ding wel, Twitteroo kan nog niet met proxy servers spelen. Hopelijk komt dat snel want de Twitter contact in GTalk ligt er meer uit dan in heb ik de indruk.
-
Will Wright @ SXSW
Alice heeft wat genoteerd tijdens de keynote van Will Wright op SXSW, een event waar ik maar al te graag naar toe zou gaan. Een zeer fascinerend persoon, die Wright. Niet enkel zat de man achter spellen als SimCity en The Sims, maar is hij nu bezig aan een spel dat nu al voor veel buzz op het net zorgt: Spore. Op Wikipedia lezen we daarover:
Spore is a “teleological evolution” game, or “god game”.(also known as good game) The player molds and guides a species across many generations, growing it from a single-celled organism into a more complex animal. Eventually, the species becomes intelligent. At this point the player begins molding and guiding this species’ society, progressing it towards a space-faring civilization.
Wright heeft een interessante visie over hoe verhalen in een game veel breder zouden moeten zijn dan in een film. Omdat in een spel meerdere mogelijkheden zijn moet een verhaal daarvoor veel uitgebreider zijn en meerdere verhaallijnen nodig hebben. Natuurlijk zijn er spellen die eerder de filmwereld volgen en kiezen voor één verhaallijn, maar in een maatschappij waar interactie belangrijker en populairder wordt, zijn spellen zoals The Sims enorm populair. In dat opzicht was SimCity zelfs voor op zijn tijd. In deze spellen bepaalt de speler zelf wat er gebeurt en wat de uitkomst zal zijn. Meer zelfs, The Sims werd zelfs als tool gebruikt om eigen filmpjes te maken (iets waar The Movies enorm op gesprongen is) wat de speler niet in de rol van een personage van het verhaal zet, maar in de stoel van de regisseur.
Het probleem is echter dat als je een spel volgens een Cave of Time principe gaat maken, het vrij duur uitvalt. Tijd, ontwikkeling, moeilijkheid. Stel, zegt Wright, dat het spel kan bepalen wat een speler juist wil tijdens het spel. Neuro-linguistisch programmeren op een spel toepassen als het ware. De computer merkt wat er gaande is en past het spel en diens verhaallijn aan.
Als dit is wat de man in het achterhoofd had tijdens het ontwikkelen van Spore, ben ik laaiend enthousiast. Misschien niet zozeer voor Spore zelf, maar wel voor het gevolg dat dit kan hebben op de game-industrie.