Zoetigheden, wat zouden we zijn zonder? Waarschijnlijk 20 kilo lichter in mijn geval.
Gisteren begon ik om een of andere reden na te denken over mijn favoriete zoetigheden. Een shortlist van toen en nu:

• Kinder
  Mijn god, hier kunnen we over een verslaving spreken. Onder deze noemer vallen de gewone chocolade reepjes (kwijl), de bueno (kwijl), de surprise-eitjes (kwijl) en de Schoko-bons (kwijl).
• Dinosauruskoeken
  Koekjes in de vorm van een Dino met een laagje chocolade. Ook met witte chocolade, maar die kan ik blijkbaar moeilijker vinden tegenwoordig. Zonder commentaar.
• Supremê Sablé
  Zo heet het op de site van Delacre. Altijd al deel uitgemaakt van hun zeer bekende koekendozen, maar was ook apart te verkrijgen. Met de jaren steeds moeilijker te vinden geworden. Blijkbaar hebben ze nu ook een nieuw recept, waardoor ik ze eigenlijk iets minder vind.
• Circus Koeken
  Hier heb ik even jullie help nodig. Heel lang geleden was er een circus die hun eigen koekjes hadden. Een beetje zoals een prince-koek, maar dan rechthoekig met tekeningen van het circus op. Als er iemand hier nog iets over weet, gelieve het mij te zeggen want die vind ik helemaaaaaaal niet meer. Ik weet wel dat ik er enorm verslaafd aan was. Ze verkochten deze ook in de supermarkt, maar daar kan ik ze dus niet meer terugvinden.
• Manon (wit)
  Van Leonidas. Kan ik, helaas, van blijven eten.
• Walkers Shortbread Fingers
  Ze zouden het moeten verbieden!
• Jacques Hagelslag
  Vroeger Callebaut. Veruit de beste muizestrontjes. Punt.

Feel free to add, dit zijn mijn favorieten from the top of my head, maar waarschijnlijk ga ik nog wel een paar “och ja!” momenten beleven als jullie er ook zouden opsommen.