Past is Prologue

Author: clopin

  • Web 2.0 Expo Europe: Dag 3 (Deel 1)

    Berlijn blijft gebruik maken van zijn geschiedenis, geheimzinnigheid blijft een eigenschap. Dat is de conclusie die ik trok na 20 minuten te hebben lopen zoeken naar een van de meest bekende clubs van de stad: Week-end. Het is daar dat de party van het congress de vorige avond plaatsvond, met medewerking van Berlin Partner, een organisatie die mensen bijstaat die in hun zaak in Berlijn willen opstarten. Nergens aan het gebouw, dat aan de buitenkant alles wegheeft van een appartementsgebouw. Niets meer. Het is omdat ik anderen zag binnengaan, mensen die ik tijdens de Expo al gezien had, dat ik er ook geraakt ben. En boy, was ik blij, want het bleek een zeer fijne avond te worden.

    De volgende dag begon pijnlijk, dat zal geen verrassing zijn, maar het was de laatste en dus kon ik mezelf toch nog relatief gemakkelijk uit het bed hijsen. In tegenstelling tot de andere dagen begon deze met de keynotes.

    2966901996_bb79c99147 
    Foto Andy Piper

    John Lilly is een van die figuren die ik bij naam ken, maar nooit echt gezien heb, live of op video. Het sierde de CEO van Mozilla om te beseffen dat er veel goeie zaken gebeuren in de wereld van de browsers, en niet enkel met Firefox. Hij ziet IE8 de goede richting uitgaan en ziet met de komst van Chrome een belangrijke partner in het opvoeden van de mensen als het om browsers gaat.

    elsua2 Na een kleine sessie van Tariq Krim van Netvibes, waar ik jammer genoeg niet veel meer van weet, wifi was slecht in de grote zaal tijdens de keynotes, kwam Luis Suarez het podium op. Luis is 9 maanden geleden gestopt met het gebruik van email. Het is, voor hem, vanuit het concept verkeerd. Een paar weken op vakantie gaan en een inbox van honderden mails gewoon leeghalen, zonder dat er iemand op die mails terugkomt? Om nog maar te zwijgen van het politieke spel dat achter CC en BCC schuil gaat. Mail maakte hem niet productiever, ze maakte al de anderen productiever.
    Waarom kan je aan email niet vragen wat je gemist hebt? Dat kan je aan, bijvoorbeeld, twitter wel. En daarom besloot Luis dat collega’s en klanten enkel nog met hem konden communiceren via social networks. Op dit moment is het verkeer in zijn inbox van een 30-40 emails per dag gedaald naar een 20-tal per week, and dropping. En hij is, naar eigen zeggen, productiever dan ooit.

  • Blogboat

    dangillmor Van zo’n naam zou je spontaan de Love Boat jingle beginnen zingen.
    Even serieus: de Meeting of Minds vorig jaar was een fantastische ervaring, maar er was één man missing in action: Dan Gillmor. En dat gaan we nu rechtzetten. De Blogboat zal een dag zijn waar de man niet alleen zijn lessons learned zal delen op vlak van Citizen Journalism, hij  zal ook samenzitten met personen met een visie op dat vlak uit België en Nederland en met hen nadenken over de toekomst. Dit alles op de gezellige boot van de mensen van Nieuws.be.

    Er zal ook een publiek deel aan deze dag verbonden zijn waarvoor ook u vanaf 19u welkom zal zijn in de Vooruit in Gent. Alle info kan u vinden op de site!

  • AC/DC beats the firewall

    acdc-ascii Waar ik werk zorgt een firewall ervoor dat ik niet op sites kan als Youtube. Verder kan ik ook geen gebruik maken van diensten als FTP en de Remote Desktop die in Live Mesh zit. Maar er is een band (of toch de marketing erachter) die aan me denkt: AC/DC. Zij willen dat ik tijdens mijn middagpauze hun nieuwe clip kan zien en hebben daarom hun video’s omgezet naar ASCII en in een excel file gestoken. Een bestand dat de firewall niet zo gauw zal tegenhouden.

    Pure genius.

  • Web 2.0 Expo Europe: Dag 2

    Zoals ik al zei: een hotel op 20 minuten wandelen, het is niet ideaal. En €2,1 voor een tramticket wordt interessanter als de avond ervoor zijn tol eist. Toch hield ik vol en heb ik kunnen weerstaan aan het monster des luiheids (een beest dat ‘s avonds wel zou winnen). I made it en ik zat op tijd klaar om Stowe Boyd me te laten vertellen wat er met het bloggen aan het gebeuren is.

    Stowe BoydHet komt erop neer dat het traditionele bloggen niet sociaal genoeg meer is. Bloggers hebben te veel controle over hetgeen er geschreven wordt, en dan hebben we het vooral over u, de lezer, de persoon die de interactie misschien wil aangaan. Als je een reactie laat op een blog krijgt de eigenaar van de blog eigenlijk totale controle over jou content. Ook RSS-readers hinken achterop (en zorgen zelf trouwens ook voor het afnemen van de conversatie): voor de reacties en het reageren zelf moet je terugkeren naar de blog. En wat je nu ziet gebeuren is dat sites als Digg de conversatie een stuk overnemen van de blogger. 
    Enter “flow”.

    Diensten als Twitter hebben wel deze eigenschappen: ieder heeft alles zelf in de hand en conversaties zijn haast vanzelf gekomen! Sommigen, including me, zagen er zelfs een soort IRC 2.0 in. En is door deze eigenschappen, door de conversaties, de controle en de snelle manier van het verspreiden van content, dat microblogging zorgt voor een nieuwe golf van muiterij: na mainstream-media, nu het bloggen.
    Natuurlijk klinkt dat enorm sterk, en zo ver zijn we nog niet. Diensten als Disqus proberen het bloggen een nieuwe kans te geven. Maar er zit wel een basis van waarheid in de stelling van Boyd, en dat heb ik zelf mogen ondervinden: ik heb tijdens de expo heel de tijd op twitter gezeten en de tijd niet gevonden om te bloggen.

    snackr Boyd ziet het nog sterker. Elke tweet, elke foto, elke blogpost… alles wordt een deeltje in de stroom, de flow. En applicaties als Snackr laten exact zien waarover hij spreekt. Ook voor de advertenties ziet Boyd een toekomst: hang ze gewoon vast aan de deeltjes en laat ze mee vloeien. En stukje bij beetje zullen we zo het internet meer en meer gaan gebruiken zoals het bedoelt is: het vervoeren van stukjes informatie.

    Even rust. Andre Charland kon niet gevonden worden en dus werd diens sessie “Web Analytics and User Experience for Web 2.0 Apps” geschrapt. Na wat inhalen van tweets en RSS feeds was er een Blogger Round Table met organisators Pahlka, Forrest en de grote Tim O’Reilly. Voor een samenvatting van dat gebeuren verwijs ik u graag naar de post die Adam Tinworth deed. Ik leerde zijn blog kennen tijdens de Expo en vind zijn samenvattingen werkelijk de beste die ik gelezen heb. Jammer dat ik de man zelf niet heb kunnen leren kennen. Hopelijk krijg ik nog een kans.

    De namiddag verliep een beetje chaotisch. Eerst en vooral heb ik veel mensen leren kennen, die ik later nog wel zal opsommen, en verder was ik een beetje telleurgesteld in de sessies die ik nog heb gevolgd. Zowel Reactive Advertising als Social Gaming in Virtual Worlds bleken eerder plugs voor hun producten/sites te zijn, en ook weglopen uit de laatste, omdat ik had vernomen dat Scott Rafer zijn sessie had veranderd naar de titel “Thank you for killing facebook”, bleek geen omkeer te brengen: de nieuwe sessie was zo kort dat ik slechts 2 minuten ervan heb kunnen meepikken, veel te weinig dus.

    Maar een slecht gevoel heb ik niet over de dag. Ik heb een enorm interessante sessie bijgewoond en enorm veel mensen leren kennen.

  • Web 2.0 Expo Europe: Dag 1

    Zoals ik al zei, vroeg uit de veren, want de workshops begonnen om 8u30. Enkele lessen die we dan leren:

    • Berlijn te voet rondtrekken, het is misschien beter iets voor na zo’n Expo.
    • Een hotel dat op 20 minuten wandelen van de venue ligt is toch niet zo ideaal.
    • Misschien is het een goed idee om te investeren in lichter materiaal wat laptop en camera betreft.

    duane_nickull Eerste punt op de agenda, en gelijk een van de dingen waar ik enorm naar uitkeek: een bootcamp in de Adobe AIR/Flex technologie. All the hype, these days en ik heb nooit de tijd gevonden het eens een draai te geven. Maar nu kon ik het doen onder leiding van niemand minder dan rockstar Duane Nickull. Geen gezever, iedereen laptop boven, Flex Builder installeren, cursusmateriaal van een cd copiëren en beginnen coden: me likes. Flex Builder is gebaseerd op Eclipse en was dus van in het begin bekend terrein. Over all moet ik zeggen dat ik zeer onder de indruk was: snel en gemakkelijk.

    In de namiddag stelde IBM een product voor onder de naam IBM Mashup Center. IBM zei hiermee de tool te hebben die het de business mogelijk maakt om gemakkelijk Web 2.0 applicaties op te zetten. Maar waar kwam het werkelijk op neer? De oplossing bestaat uit verschillende delen. InfoSphere MashupHub is eigenlijk een iets mooiere en gemakkelijkere versie van Yahoo! Pipes, waar je bronnen kan mixen en bewerken om zo tot een nieuwe output te komen. Het verschil met Yahoo! Pipes is natuurlijk dat dit niet in de wijde wereld terechtkomt, maar wel binnen je bedrijf blijft en daar geshared kan worden zodat anderen dit kunnen gebruiken of zich hierop kunnen baseren. Verder is er ook de echte mashup-tool, Lotus Mashups, waar je widgets met elkaar kan laten communiceren. Neem bijvoorbeeld een lijst van klanten, met hun adresgegevens, en laat de postcode de Google Weather gadget voeden. Op die manier kan je door het selecteren van de klant de widget laten veranderen.

    Nu, dat product… ik heb er mijn twijfels bij.

    • Wat de widget-mashups betreft: met het share-aspect lijkt het aan alsof het gemaakt is voor een team widget-combo-developers (ik ben er nog niet uit wie ze juist voor ogen hebben) om zo de creatie van deze dashboard-achtige dingen te vergemakkelijken. Vraag is hoe groot je team eigenlijk moet zijn om hier voordeel uit te halen (ik weet de prijs niet, maar het ziet er niet goedkoop uit). En hoeveel vraag is er naar zulke mashups?
    • De Yahoo! Pipes variant kan ik wel vanuit een business-standpunt begrijpen, maar ook hier stel ik me weer de vraag hoeveel je dit gaat gebruiken. Of denken ze hiermee eerder aan een soort ETL tool? Zou me verbazen, IBM zit toch al lang op die markt.

    En er is nog een belangrijk detail. Tijdens de demo toonden ze hoe je bestaande Google Widgets, die ook op iGoogle gebruikt worden, kan gebruiken in deze oplossing (zoals die Google Weather). Althans, dat was de bedoeling, want toen ze het resultaat wilden tonen, kregen we een leuke boodschap van Google zelf te zien dat de Widgets enkel in iGoogle gebruikt konden worden, en dit ook tot de verbazing van de man van IBM zelf. Iets om over na te denken. Je kan de tool zelf even testrijden in de Lotus Greenhouse.

    Tim O'Reilly

    De keynotes van de dag bracht ons Tim O’Reilly himself, die op inspirerende wijze zijn optimisme en positivisme overbrengt. Wat ik vooral onthouden heb is dat moeilijke tijden grote kansen bieden en mensen tot creativiteit dwingen (interessant extraatje is deze tweet van Netlash gisteren).
    O’Reilly had daarna nog een gesprek met de zeer amusante Yossi Vardi, de man met geld achter oa ICQ en Fring.

    Voor de openingsreceptie werden nog snel enkele startups op het podium gebracht:

    Ondertussen was ook Kris Hoet in de stad en hij nodigde me uit aan een tafel waar ik Nicole Simon, Tom Raftery en Ronna Porter heb mogen leren kennen. Stuk voor stuk interessante en enorm leuke individuen. Als je weet dat ik daarna ook nog de kans kreeg om Luis Suarez en J-F Arseneault te leren kennen, dan begrijp je ongetwijfeld dat deze eerste dag een geweldige ervaring was. Buiten die wandeling van 20 minuten die mij een kot in de nacht nog te wachten stond natuurlijk.