Ik was er, u was er en een 39.998 anderen waren er ook. U was met veel en u was duidelijk. Het Zuid stroomde vol en het was een pakkend beeld. Niet enkel vol volk, maar ook vol water, zodat op de kaai een heus zwembad ontstond. Zelfs dat kon u niet tegenhouden, u ging er gewoon instaan bij DeUS. Er werd gezongen, gedanst, (gratis) geknuffeld, gegeten en gedronken. In ieders ogen en lach kon je lezen dat er hoop is. Of deze zal blijven voortbestaan moet de toekomst uitwijzen maar die dag hadden we alvast en zal nog lang in onze gedachten blijven hangen. Hopelijk kunnen we ooit tegen onze kleinkinderen met trots zeggen dat we daar waren, aan het begin van een nieuwe, betere tijd. Noem me maar een dromer. U was fantastisch.
Samen met enkele vrienden zakten we af naar de kaaien. Parkeren op Linkeroever om zo de voetgangerstunnel te gebruiken om bij het festivalsplein te geraken, bleek een goed idee te zijn. Want zo zag het Zuid er voor 1 dag uit: een festivalplein. Trouwe festivalgangers herkenden misschien vele standjes en zelfs infrastructuur vanop een of andere wei die ze hebben aangedaan afgelopen seizoen. Muziek, zon, regen (met bakken), het was weer even zomer. Er was geen morgen, enkel vandaag, en overal lachende gezichten. Toen de tijdelijke wolkbreuk plaats vond zocht iedereen met een glimlach een plaats om even te schuilen. Ja, zelfs via open ramen werden baby’s doorgegeven in café’s waar enkele tafels graag aaneen werden geschoven om zo een tijdelijk kinderopvang te installeren. Maar u bleef. Tijdens het optreden van Douzi bleek dat de organisatoren de acties van Asfaltkonijn hadden opgemerkt want tientallen grote, witte balonnen werden het publiek ingesmeten om zo een dansende ballonnenzee te laten ontstaan.
Mocht iemand KaaiRock zien zitten, de generale repetitie was zeer geslaagd.