Author: clopin

Deze morgen reed ik zoals gewoonlijk naar mijn werk. Op de baan, rechts voor mij, reed een oude witte kever. Het bijzondere was dat het lichtje dat de nummerplaat aan de achterkant van de wagen moest verlichten, zachtjes knipperde. Na een kleine glimlach begon mijn toch wel aanwezige brein een link te leggen met het schermpje van mijn radio bij mijn oude twingo. Dat flikkerde namelijk altijd mee met de beats die uit de radio kwamen. Dus ik begon de frequentie af te schuimen en uiteindelijk vond ik de zender die mevrouw aan het beluisteren was. Mission accomplished.
Wat ik denk ik wil zeggen is dat het ‘s morgens zeer surrealistisch is in mijn hoofd en dat ik op zeer abstracte wijze kan vinden dat ik “goe bezig” ben.

Onze Bulex (of hoe dat ding ook noemt dat voor warm water in het huis zorgt) was toe aan een schoonmaak. De waakvlam liet het telkens afweten dus onze vaste loodgieter werd opgetrommeld. Zowel hem als ons stond een verrassing te wachten.

Het was blijkbaar echt wel nodig want al snel vroeg de man of hij het ding mocht openbreken aangezien hij veel vuil zag liggen waar hij niet direct aankon. Hij vermeldde het woord brandgevaar dus een toestemming was er snel. Niet snel na het openen stond de man met open mond:

Loodgieter: Dit heb ik in al die jaren nog nooit meegemaakt.

De man haalde een dode vogel uit dat ding…

Mijn gok is dat de suïcidale vogel los onze schouw is ingevlogen en een juiste afslag heeft genomen om zo op zijn laatste rustplaats te belanden.
In memoriam: de zot.

Uiteraard wens ik jullie allemaal een zalig kerstfeest! Ga offline en geniet, zelfs al ben je alleen, verwen jezelf!

Tot maandag!