Author: clopin

  • Zoektocht

    Waar 2009 het jaar van de veranderingen was, blijkt 2010 het jaar van de zoektocht te zijn, en dan vooral wat werk betreft. Mijn ouders zeiden het nog het best van al vorig weekend: ‘Je bent nog te jong om tegen je zin te moeten gaan werken’. Niet dat ik mezelf elke morgen naar mijn huidige werk moet slepen, verre van. Het is een enorm gezellige bende en wat ze doen is enorm fascinerend en doen ze ook goed. Maar ik ben op zoek naar die ideale job.

    Ik weet dat ik in de wereld vertoef waar ik thuis hoor, maar heb nog niet mijn vinger kunnen leggen op de rol die ik daarin het beste speel. Ik heb wel een idee van wat dat is, maar het vinden is iets anders. Mijn huidige rol was in ieder geval niet iets waarvoor ik in de wieg ben gelegd.

    Voor een andere rol is er jammer genoeg geen plaats bij mijn huidige werkgever en dus hebben we besloten een einde te maken aan de samenwerking. Binnen enkele dagen/weken verlaat ik dan voor de ‘laatste’ keer het kantoor op het Astridplein en start de zoektocht opnieuw. Met een goed gevoel, want ik heb vooral dingen bijgeleerd. Over de wereld en over mezelf. En laat dat nu net het belangrijkste zijn, toch?

    Dat en zoiets bijvoorbeeld:

  • Ok, Telenet, I got it…

    telenet_onderhoud

    Het was maar om te zeggen dat ze van 15-Jul-2010 tot 16-Jul-2010 enkele werken uitvoeren aan het net in Antwerpen…

  • Secret Cinema

    Secret Cinema presents Blade RunnerAndrea Wilkinson, waar ik samen met Niels en Stefan de cursus Play Mobile op het KHLIM mee gaf, stuurde me deze link door waardoor ik Secret Cinema leerde kennen. Eerst deed het me terugdenken aan de geheime cinema in de catacomben onder Parijs, maar dit gaat nog wel een stukje verder.

    Het concept brengt hun volgers op facebook en/of twitter aan de hand van een zoektocht naar een film. Ze weten niet welke film, noch weten ze wat hen eigenlijk daarvoor allemaal te wachten staat. Want het gegeven gaat verder dan enkel het tonen van een klassieker aan een cinefiel publiek. Het is een heus event waar de ervaring bijna belangrijker wordt dan de film zelf.

    Misschien is dit wel de toekomst voor cinema. Ja, ik word ongemakkelijk als ik zie hoe de filmindustrie grijpt naar gimmicks als 3D en spaghetti tijdens de voorstelling, maar misschien moet ik inzien dat het cinema-gebeuren op zich inderdaad meer een attractie zal moeten worden om te kunnen overleven. Als het dan toch moet, dan liever op deze manier.

    Lees meer (met dank aan @MrBerre) op Wired en bekijk de foto’s op Flickr.

  • LeWeb 2010

    Team LeWeb is al een heel tijd volop bezig aan de editie voor 2010 en dat wierp enkele weken geleden reeds zijn vruchten af:

    Loic & Geraldine blikken vooruit naar LeWeb 2010

    Het zal dit jaar op 8 en 9 december draaien rond ‘platformen’ en je kan je inschrijven op de ‘early bird’ tarieven, dit nog tot september.

    CU there?

  • Fior Di Latte

    Vroeger, toen de dieren nog konden praten en ik nog een klein jongetje was, trokken mijn ouders en hun kinderen voor een zomervakantie naar Italië. Meer bepaald het plaatsje Rimini, nabij Riccione.

    Een leuk plekje aan de kust waar je vooral van de kleine dingen geniet. Een goed glas wijn, enkele plakjes parma ham op het balkon van je hotelkamer, nog geen 10 minuten geleden laten afsnijden bij een kleine, plaatselijke beenhouwerij en … ijs. Want ja hoor, Italianen weten hoe ze ijs moeten maken.

    Zo was er een bepaalde smaak ijs waar ik zot van was. Helaas vergat ik de naam, maar nooit vond ik het hier in België. Een soort vanilleijs zonder de vanille. De basis, zeg maar. Tot enkele dagen geleden ik de naam terug te weten kwam dankzij een tweet van @lulazoid: Fior di latte. En blijkbaar hadden ze die bij een nieuwe (Italiaanse, jaja) ijsbar op het zuid hier in Antwerpen. Ik stond er dus vrij snel, nostalgie doet iets met een mens.

    Een aanrader, die ijsbar: Gelato Factory. Zeer toffe bediening en enorm lekker ijs. Bij mijn bestelling vroeg het meisje achter de bar of ik eens niet naar achter wou, hij was net Mojito-ijs aan het maken. Jammer genoeg was die nog niet klaar, maar ik heb wel een leuk babbeltje kunnen slaan met de eigenaar. Die zien me meer, al is het maar omdat ze de enigste zijn die die Fior Di Latte hebben.

    PS: Fior di latte is dus inderdaad de basis: melk, suiker, room,… Nothing more. Mocht je wat rondgooglen, dan zal je merken dat Fior Di Latte ook een naam is voor mozzarella die gemaakt is van koeienmelk (ipv melk van de buffel).