UPDATE: Dit appartement is verhuurd. Zoek je een appartement in Leuven? Dan is dit misschien iets voor jou! Bram en Jo hebben een huis gekocht en dus zoeken ze een nieuwe huurder voor hun huidige woonst: een gelijksvloers appartement met ommuurde stadstuin gelegen binnen de ring van Leuven in de (Henri) Regastraat. Prijs: 550 euro / maand (gas en elektriciteit niet inbegrepen).
Ik neem even de omschrijving van hen over:
De keuken bevat 4 kookplaten op gas, kleine ijskast en opbergruimte. De keuken loopt over in de woonruimte.
1 ruime slaapkamer, afgescheiden van het woongedeelte.
Een kleine badkamer, met douche, lavabo en toilet.
Berging (waarin zich de gasboiler en elektriciteitskast bevind)
Gemeenschappelijke kelder
Zuid georiënteerde tuin, met klein terrasje
Het huis is rustig gelegen in de regastraat (parkpoort), enkel plaatselijk straatverkeer en geen geluid van de ring. Vlakbij bakkers, winkels en vlak bij het stadscentrum van Leuven.
Interesse? Stuur me even een mailtje en ik breng je met hen in contact!
Het was onwaarschijnlijk koud in Vak N2 op ‘t Kiel. Soms zorgt het voor een déklik, een nieuwe trainer, en dat gedacht bracht toch enige warmte. Jammer genoeg kregen we voor de zoveelste keer het deksel op de neus. Mijn ouders zaten lekker warm waar het wel goed ging maar ik begon tekenen van onderkoeling te verschijnen bij het tweede doelpunt voor Lokeren.
Cynisme troef. Waves inzetten, “in twiede klas ist oek plezant” scanderen, … je kan niet zeggen dat de ratten hun humor verliezen. En volgens mij zongen ze op een gegeven moment iets treffend: “Een nieuwe trainer is niet genoeg”. Nu, ik ga me niet uitspreken over, ik zeg zo maar iets, management, maar misschien hebben we inderdaad nog iets anders nodig. “Nief shoes”, bijvoorbeeld.
Nike lanceert een nieuwe voetbalschoen en zoals je uit de reacties hierboven kan merken, het is eens iets anders: de Mercurial Vapor IV, en hij is roos. Meer info over deze schoen kan je hier vinden en om deze lancering te vieren heb ik misschien wel iets voor jou.
De volgende UEFA match van Standard is tegen Sampdoria Genua op 3 december. Voelt u mij al komen? Yup, ik mag daarnaartoe en heb daarna zelfs een meet&greet met spelers van Standard! Maaaaaaaaaar… aangezien ik die avond reeds iets te doen heb mag jij misschien.
Dus, wil je naar die match in mijn plaats en ben je bereid er een verslagje over te schrijven daarna? Let me know, misschien trekt die onschuldige hand jou wel ;)
Ik was graag kind, ik wil het nog steeds niet helemaal loslaten. Fantasie, onbezorgdheid, enthousiasme, spel,… Toen ik jong was dacht ik dat er een soort van computer in mijn hoofd zat. Zoals KITT in Knight Rider, maar dan in mij ipv in een wagen. Misschien kon je het mijn daemon noemen. Ik was lid van een speciale Europese geheime dienst en de computer stond me bij en gaf me raad in mijn opdrachten en in het leven in het algemeen (wat eigenlijk de grootste opdracht bleek). Tot de dag van vandaag weet ik eigenlijk niet of iemand mij ooit daarop heeft kunnen betrappen.
Tijdens mijn eerste werkjaren was ik steeds de benjamin, altijd de jongste en in zulks een rol kan je veel enthousiasme steken. Ik kon net iets meer uitproberen en experimenteren want mensen gaven me de ruimte. “Hij is nog jong”, klonk het dan en mensen vonden mijn enthousiasme leuk. Volgens mij inspireerde het sommigen zelfs. Die tijd zou nu stillaan voorbij moeten zijn en ik heb het gevoel dat er een aantal dingen in mijn hoofd al anders zitten. Ik begin dingen eindelijk te snappen en over andere dingen te twijfelen. Ik ben rustiger geworden en boei mezelf minder snel op. Nee, dat laatste is niet helemaal waar, ik boei me nog steeds op om belachelijke dingen, ik heb het enkel sneller door nu dat het de moeite niet is.
Maar terug naar die tijd die voorbij zou moeten zijn. Het is toch niet helemaal zo, en daar ben ik blij om. Uiteraard moet het gebeuren en het brengt goeie veranderingen met zich mee, maar ik zie veel mensen sommige krachten uit hun kindertijd daardoor verliezen, en ik hoop werkelijk dat dat bij mij niet het geval zal zijn. Ik hoop dat ik kan blijven fantaseren, durven, dromen en hopen. Neem nu het volgende:
Het bovenstaande fascineert me enorm en het past ook in wat we kunnen lezen in het rapport van de lezing van John Cleese op het Creativity World Forum eergisteren: laat je meeslepen, wees bezeten. Heb je ooit al op een brainstorm sessie liggen ratelen als dit kind? Zo nee: Waarom in godsnaam niet? Want daar worden we toch verondersteld net hetzelfde te doen, niet?
Dat is niet het enigste dat we van kinderen kunnen leren volgens mij. Spel is net als fantasie een van de meest krachtige dingen. Het is al genoeg bewezen hoe effectief spel kan zijn bij (bv) onderwijs en dat er een markt is maken de cijfers ook zeer duidelijk: NPD spreekt van $10.2 miljard in 2005, $12.5 miljard in 2006 en in 2007 zaten we al bijna aan $18 miljard in de USA.
Plezier maken zou zo wel eens één van die alternatieve energiebronnen kunnen zijn waar we naar op zoek zijn. Niet alleen voor de geest, nee ook echt als energiebron. Zo heb je in Nederland het bedrijf Sustainable Dance Club dat bij discotheken een vloer legt die de energie die de bezoekers produceren opvangt zodat deze kan gebruikt worden door bv de lichten in de keet. Of wat dacht je van PlayPumps? Zij installeren in Afrika waterpompen die aangedreven worden door spelende kinderen. Kunnen we de uitvinder van dit systeem aub een prijs geven? Dit ding zorgt ervoor dat kinderen een molentje hebben om op te kunnen spelen en dat de bewoners die normaal soms kilometers moesten wandelen voor drinkbaar water nu hun tijd aan nuttigere dingen kunnen spenderen. Daarbij, meestal waren het de kinderen die het water moesten gaan halen, dus deze hebben nu tijd om naar school te gaan. Bekijk zeker ook deze aflevering van de National Geographic Wild Chronicles Digital Shorts podcast (een aanrader trouwens) voor meer over die PlayPumps.
Plezier, Spel en Fantasie. Daar ga ik voor. (En doe Verhaal er ook maar bij)