Ik ben slecht bezig op vlak van security! Matthias wijst me, zeer terecht, op enkele grote gaten in de beveiliging van dit blog. Zo typerend voor mij, mijn ouders zullen het wel bevestigen: veel te nonchalant. De post bevat, buiten mijn grote flaters, ook nog oplossingen en daar ben ik hem dankbaar voor.
Maar wat enorm pijnlijk is, is dat dit zonder enige verwittiging op zijn blog verschijnt. Niet dat hij de post niet had mogen schrijven, natuurlijk mocht hij dat, maar een kleine verwittiging van zijn kant had ik enorm op prijs weten te stellen of, meer zelfs, verwacht. Ik ken hem en hij kent mij. Niet dat we bloedbroeders zijn, maar ik dacht dat we elkaar toch al genoeg ontmoet hadden opdat dit anders kon gebeuren. En zo wordt een post waar ik dankbaar voor moet zijn, er eentje dat enorm bitter smaakt.
Dat is misschien wel dat andere typerende aan mij: veel te naïef.
We leren bij, op verschillende vlakken.
UPDATE: Matthias schrijft (en mailt) dat er geen slechte bedoelingen waren, en dat is voor mij het voornaamste. Matthias blijft dus een toffe pee, en het artikel is uiteraard nog steeds de moeite om te lezen als ook u een WordPress blog draait. Case closed.
