Category: Lifelog

Je passeert een persoon die van ver al “How To Save A Life” van the Fray hoort neuriën.
Dat is niet meer grappig (hoewel) als je hem ipv de titel “How To Shave A Wife” hoort zingen.

Gemeend.

Verhuizen heeft zo zijn voordelen: alles is proper en opgeruimd en je vindt veel dingen terug (nespa Charlo?). Zo ook dus het boek Koning Van Katoren van Jan Terlouw. Zo een fijn boek, mensen toch. Ik kon me niet weerhouden en heb Pattern Recognition even opzij moeten leggen.

Nostalgia, jawel!

Dikkie heeft een lekker wijntje! Ik geloof hem direct. De Chenin hebben we nog niet geprobeerd, maar de Zuid Afrikaanse, euhm, reeks van Delhaize kennen ze ten huize De Mulder – Neels ook al. Hier afgebeeld is de witte Saugivnon die we gisteren hebben geledigd en de rode Merlot. Ja, ook wij hebben ons wijnrek van den Ikea gevuld met de actie van Delhaize. Buiten lekker, vind ik het ook nog eens mooie flessen/etiketten trouwens. En ja, soms vind ik dat ook wel belangrijk. Hoewel we met de actie ook wel enorm lelijke in huis hebben gehaald (die wel enorm lekker zijn, uiteraard).

Binnenkort dien Chenin eens gaan halen, se.

Dit is Mao. Velen onder jullie weten wel dat deze cavia al vele jaren bij ons was. Gisteren was haar tijd jammer genoeg gekomen en ik heb enorm veel spijt dat ik geen betere foto’s van haar heb.

Toen ik met Evelyne ging samenwonen is Mao bewust bij mijn ouders gebleven. Ik wist dat ik ze nooit zo goed ging kunnen verzorgen als dat mijn moeder dat zou doen. Toch doet het pijn als je haar zo ziet liggen. Toen ik bij mijn ouders aankwam voelde ze nog warm aan. Lang was ze dus nog niet weg. Het is mooi hoe je je zo aan een beestje kan hechten.

Bedankt, Mao. Ik hoop dat je het goed naar je zin had. En sorry voor de dingen die ik misschien niet gedaan heb maar had moeten doen. Je was zeer zeker de mooiste.

Ook zoveel van genoten? Wat was me dat zeg. Vrijdag vonden we het al warm genoeg en zijn we met een flesje wijn, olijven en wat glazen naar de kaai getrokken. Ons op “den blauwe steen” neergezet en genoten. Dit alles na eerst wat inkopen te hebben gedaan. Buitengekomen zagen we onze buren ook buiten komen. Een ervan kwam me wel enorm bekend voor. Ik had onze burgemeester al wel eens gezien in onze straat, en ik had al van sommige gehoord dat hij niet ver van ons kon wonen, maar dat hij nu echt in het appartementsgebouw naast de onze woont wist ik niet. Hij ging er begot ene pakken in de Linde met zijn madam!

Vooral de olijven smaakten ons en brachten ons op het idee om de volgende ochtend eens langs de markt op het theaterplein te gaan. Te voet uiteraard. Veel tijd hadden we niet want we werden rond de middag in Geel bij de ouders van Evelyne verwacht. Maar olijven! Niet te doen. Bergen! En lekker! Een van de komende weekends ga ik mij eens deftig bezighouden met het vergaren van ingrediënten binnen de stad.

Het etentje in Geel was heel lekker en even gezellig. We hebben zo ook ons nichtje nog eens kunnen zien, wat uiteraard altijd leuk is. Zo goed gezind! En zo kijken en lachen! Ze worden zo snel groot, mijnheer. En ze wordt er nog schattiger op ook.
Het weekend werd op zondag afgesloten met een dagje shoppen in Maasmechelen. Koopzondagen, jaja. Schitterend concept. Als je vroeg genoeg vertrekt uiteraard. We waren er lekker vroeg, wat het heel aangenaam maakte, maar toen we vertrokken zagen we veel auto’s half in de gracht geparkeerd staan. Een internationale bedoening daar trouwens: Frans, Duits, Engels, (het noordelijk) Nederlands,…

Swat, het weekend was geweeeldig (jammer dat ik Eddy Wally op de vogeltjesmarkt gemist heb) en het komend weekend ziet er alvast ook schitterend uit want dan verjaart ons mama! Lekker eten? Reken er maar op.