Mijn zus is prachtig. Ik zou niet meer zonder haar kunnen. Ze weet altijd het juiste ding te zeggen of doen om me aan het lachen te kunnen brengen. Zo, bijvoorbeeld, volgende uitspraak van gisterenavond. We liepen voorbij den Bourla en waren de namen op de gevel aan het aflopen. We kwamen bij Mozart en ik zei tegen het gezelschap (ouders, vriendin, zus met haar lief) dat zelfs mijn zus Mozart moet kennen.
Mozart, die heeft toch Beethoven geschreven, niet?
Dit met het risico dat er vanaf nu een wekelijkse column komt getiteld “Zuspraak”.