Category: Lifelog

  • Roundup

    De dag is nog niet echt begonnen en toch al zoveel razend interessante dingen tegengekomen.

    First things first: de inzendingen voor Deel 1 van DeVolgende zijn binnen! Ga, lees en, vooral, stem!

    Eentje dat al langer in de schuif zit: Neopets. Waarschijnlijk kennen de meesten onder jullie deze wonderlijke wereld op het web al wel. Ik las bij boulevart dat ze volop aan het werken zijn om het platform op AIR te trekken wat ook in mijn ogen een razend interessante stap kan zijn.

    Puilt uw protefeuille ook uit? Dan kon Lifehacker u eerder al helpen hier iets aan te doen, maar bij tisgoud.nl hebben ze ontdekt dat je evengoed ook al je kaarten kan inscannen en op je iPod/iPhone kan zetten. Deze kunnen namelijk ook ingescand worden!

    Schmap levert gratis reisgidsen voor grote steden en gebruikt hiervoor foto’s van de creative commons gemeenschap. Onlangs hebben ze bij Charlo gevraagd of ze er eentje mogen gebruiken (met vermelding uiteraard!) en bij mij zijn ze ook al eens komen kloppen. Schmap heeft nu ook voor een aangepaste interface voor de iPhone/iPod Touch gezorgd, wat wel handig kan zijn tijdens de uitstap. Wat zou het in mijn ogen perfect maken? Right, maak dat ding beschikbaar offline ;)

    Het geotaggen van foto’s lijkt meer en meer aandacht te krijgen. Zelf ben ik er een tijdje geleden ook mee begonnen om wat foto’s op hun juiste locatie te zetten op Flickr. Maar alle hulp daarin is welkom want is me wel het werkje. Zo zou die Eye-fi wel van pas kunnen komen (en dan spreken we nog niet over het belangrijkste voordeel: wifi-sync rechtstreeks vanop de memory card van de camera), hoewel ik me afvraag hoe het juist de lokatie bepaalt.
    Google Maps op diens beurt toont nu ook foto’s met geotags en integreert , on a sidenote, ook wikipedia.

  • Oh, Squigly Line

    “Oh, squigly line in my eye fluid.
    I see you there lurking on the periphery of my vision.
    But when I try to look at you, you scurry away.
    Are you shy, squigly line?
    Why only when I ignore you do you return to the centre of my eye?
    Oh, squigly line, it’s alright, you are forgiven.”

    -Stewie Griffin

    Ik weet exact waarover hij het heeft. Nu, echter, vraag ik me af wat de andere mensen in de meeting van mij dachten, mochten ze mij in het oog hebben gehouden.

  • Vaarwel Maarten

    Zaterdag was de laatste thuismatch van de ratten dit seizoen. Eentje om niet snel te vergeten. Wat een feestvolle wedstrijd moest worden, om het toch wel prachtige seizoen af te sluiten, werd door het overlijden van Maarten De Smedt een wervelwind aan emoties. Maarten is een van de oprichters van supportersclub Armata Viola, een zeer sympathieke groep supporters die steeds voor ludieke acties en enorme sfeer zorgen. Een sfeerclub, opgericht in het bekerjaar, die over heel het land worden geapprecieerd, zelfs bij onze “vijanden”. De hele club, samen met de spelers en supporters van KV Mechelen, zorgden voor aftrap voor een enorm kippenvel-moment. De spelers van beide ploegen liepen naar het vak van de harde kern en hielden een spandoek vast, terwijl enkele overgebleven spelers en mensen van het bestuur opkwamen met een bloemenkrans. Deze werden neergelegd in een hoek van het stadion waar een vlag wapperde met Maarten gezicht op. Door de boxen hoorden we “You’ll Never Walk Alone“, maar voor de rest was het zeer stil in het stadion. Iedereen recht. Banners verschenen in zowel ons supportersvak als dat van KV Mechelen die Maarten’s naam droegen terwijl iedereen begon mee te zingen, eerst zachtjes, maar steeds luider waardoor je haar nog meer recht kwam en er zelfs tranen in de ogen bij velen verschenen. Velen, die hem misschien nooit hebben gekend en jammer genoeg ook nooit zullen kennen.

    Maarten overleed in de bus op weg naar de match tegen Bergen vorige week en was 27 jaar. Dat is de leeftijd die ik nu ook heb. Het doet een mens wel nadenken als je daar zo staat. Je hart dat gewoon denkt dat het genoeg geweest is. Ondertussen was het lied afgelopen en werd het volgende ingezet. Een grotere stijlbreuk met het vorige is haast niet mogelijk: een voetbal-feestplaat met de titel “Bostero Soy“. Een raar gevoel, maar dit was zijn nummer, zijn favoriete supportersnummer. Confetti, vlaggen, gejuich… een explosie in het supportersvak maakte iedereen klaar voor het spektakel dat ging volgen.

    Bedankt supporters, zowel van GB als van KVM voor dit moment. Bedankt bestuur voor het erkennen van het belang van zo iemand. Bedankt spelers voor die match. Maar bovenal, bedankt Maaarten, voor alles dat je gedaan hebt. Ik kende je niet, maar ik zal je niet vergeten.

    Bekijk de foto’s

  • Miserie

    Voor velen betekent dit beeld plezier, want binnenkort staat de Sinksenfoor er weer. Voor omwonenden is dat net iets minder.

    That time again

    Het is nu niet dat het zo erg is, maar op parkeervlak is het voor ons een probleem, zeker nu dat parkingetje vlakbij ons privaat geworden is en dat wij er dus niet met een bewonerskaart kunnen staan.
    Aan de stad Antwerpen: bedankt om het nog moeilijker te maken voor bewoners!