Category: Lifelog

Wat een dag om te verjaren. Ne gelukkige Dikkie! En Nico!

Gisteren is mijn zusje dus langsgeweest met een flesje Cava dat papa haar nog had meegegeven! En blij! Lekker flesje, waarvoor uiteraard bedankt. Maar mijn zusje vond het boek blijkbaar niet voldoende als kadoow en heeft in het geniep met Evelyne liggen communiceren. Ze had namelijk de serie Rome bij, een HBO serie (wat het dus per definitie goed maakt) over… wel, Rome. Ik heb die al zeker 10 keer NIET meegenomen uit een winkel, wat een opmerkelijke prestatie van mezelf is. En dus nu heb ik het!
Oh en Chriske en Els, bedankt voor de mokken en het kaartje!

En blij!

Let’s face it, het leukste zijn de dingen die je krijgt bij je verjaardag. En oh ja, daar zijn al fijne dingen bij!
Evelyne heeft samen met haar ouders de Canon EF50mm f/1.8 lens voor mij gekocht. En blij! Als een kind! Ik had hem eigenlijk vrijdag al en heb er dus al met volle teugen van kunnen genieten. Het is waar wat ze zeggen, die lens is fun, fun, fun.
Vanavond komt mijn zus met haar vriend (ook een Kevin) en zal ik haar geschenk kunnen benuttigen. Dat ligt al een tijdje bij ons thuis ingepakt, maar mag ik pas openen als zij vanavond is langsgeweest. Wat het is weet ik ook al. Het is een boek dat ik op aanraden van Pietel heb aangeraden als kadoow. En blij! Zelfs al heb ik het nog niet kunnen opendoen.
Verder heb ik ook bijdragen gekregen van de rest van de familie die daarom niet minder geapprecieerd worden, integendeel.
Mochten er nog mensen iets willen geven, ik vier mijn verjaardag nog tot het einde van de maand, en dat allemaal om u de kans te geven mij nog te kunnen feliciteren!

Een aparte leeftijd eigenlijk. Je bent zo over de helft van tram 2, op weg naar tram 3. En ik moet zeggen dat ik die 3 als een mijlpaal aanzie. Altijd al gedaan. Bij die 3 moet ik dingen gedaan hebben. Dat zal een punt zijn waarop ik ga omkijken en een evaluatie ga maken. Dat wil dus zeggen dat er nu nog 4 jaar resteren om de dingen te doen die ik nog moet doen. 4 jaar. Dat heb ik al 6,5 keer gedaan. Veel is dat dus niet. Niet dat ik ga klagen, zeker niet. Maar het voelt wel alsof ik her en der tijd verloren heb. De eerste 20 heb ik niet genoeg gepresteerd, maar ik hoop wel dat ik in de laatste 6 jaar genoeg heb ingehaald zodat ik mijn ouders toch het gevoel van “trots” heb kunnen geven die ze verdienen.

Ik heb fantastische ouders, een schitterende zus, een droom van een vriendin, een gezellig appartement, een leuke job met leuke collega’s en de beste vrienden die je je maar kan bedenken. Het wordt misschien wel moeilijk om dat nog te verbeteren op die 4 jaar.

Aan iedereen: voel je blij vandaag. Doe het voor mij. En bedankt voor de afgelopen 26 jaar. Ik drink vanavond op jullie allemaal.