Je zit vol met dingen die je wil doen. Er komen er steeds bij en de goesting gaat bij vele van die dingen niet al te snel over. Dus je vliegt eraan en doet wat je moet doen en wil doen of althans denkt dat je moet doen. Jeugdig enthousiasme valt niet te onderschatten. Maar ik begin te merken dat het teveel is. Misschien probeer ik gewoon teveel dingen en wil ik bij teveel dingen bij zijn en zorgt nu net dat ervoor dat ik nergens mij echt volledig in vastbijt en doe lukken. Daarbij komt dat het leven ook steeds meer van je begint te vragen: alleen wonen brengt veel meer taken met zich mee en dan is er nog je werk (ja, dat zat nog niet mee in de rekening). Tijd voor bezinning. Tijd om keuze’s te maken. Tijd om mij vast te bijten.
Is dat nu wat ze bezinning noemen?
powered by performancing firefox
