Onder het motto “Zeelucht is good for you”, trok ik dit weekend naar onze kustlijn. Het kuststadje van dit weekend was Wenduine, De Haan, en dit omdat mijn neefje jarig was. (Een van) Mijn veel te goede grootmoeder(s) had daarvoor een hotelletje geregeld voor mij en mijn schatteke.
Maar eerst enkele dagen terug. Omdat de puntenlijsten bij de Proclamatie van mijn schatteke (1ste Lic Informatica) niet beschikbaar waren, moesten we naar de plechtige Proclamatie van de 2de Lic Wetenschappen. Tijdens een soort voorstelling van meer dan een uur hadden we enkele jazzy nummers, enkele onontbeerlijke speeches, gelul, een receptie en, ah ja, de proclamatie zelf, was er toch 1 uitspraak tijdens een van de voordrachten die bleef hangen:
De komende 25 jaar zullen we evenveel voedsel moeten produceren als alle jaren sinds mensheid opgeteld.
Waarover de voordracht specifiek ging weet ik niet want ik kwam halverwege binnen, maar de uitspraak vind ik zeer uitzonderlijk tot zelfs hallucinant.
De Kust. Zo’n tripje laat je voelen dat je ouder wordt. Nostalgie komt op bij het herbezoeken van oude getrouwe plekjes, herinneringen aan mooie zomertijden. Daarenboven geniet je nu des te meer van kleine dingen. Een pintje op de dijk, een wandeling langs het strand, diep ademhalen, je voeten in het water terwijl je de kinderen in het ijzige water de tijd van hun leven ziet beleven. Je vraagt je af wat die kleine wezens bezielt het risico te lopen dat ledematen eraf vriezen, maar tegelijkertijd weet je maar al te goed dat ook jij daar vroeger tussenstond, hoe koud dan ook. De Haan, kuststad waar buiten De Torre geen knijt te beleven valt voor een jeugdig persoon, lijkt nu des te aantrekkelijker om zijn rust en kalmte. Blijkbaar had Blue Note zijn festival naar het vernieuwde park in De Haan verhuist, maar jammer genoeg ben ik daar niet meer geraakt. In de plaats daarvan gingen we Earth Explorer eens bekijken. Menig brochure laat dit uitschijnen als een wervelend attractiepark, maar dat bleek het niet echt te zijn. Begrijp me niet verkeerd, het is zeker leerrijk en leuk is het, maar ik had iets meer spektakel verwacht. Als je je kinderen/neven/nichten eens iets over onze planeet wil bijbrengen, breng het zeker een bezoekje. Maar laat je kinderen niet eerst te oud worden, want dan willen ze liever in de Space Mountain, en dat ga je daar niet vinden.
Maar Clopin is terug, zijn longen gevuld met verse zeelucht (en niets anders want sinds mijn ziek-zijn heb ik geen sigaret meer aangeraakt) en dus terug onder de levenden. En vanavond gaan we de wereld zien… in Schoten!