Op dit moment zijn de beste opties:
Hoe je het draait of keert, nu sta ik voor een gok. Velen schrokken van de die 5.1%, maar in mijn zoektocht blijkt dit toch normaal te zijn (en ik ben er niet alleen in, hoewel veel uiteraard afhangt van hoeveel en onder welke voorwaarden je leent). Geen enkele bank wil er onder gaan.
Als er iemand een glazen bol heeft, u weet me te vinden.
Iedereen heeft er tegenwoordig de mond van vol. Ook tijdens The Future Summit kwam het meerdere keren aan bod. En terecht, er zit enorm potentieel in het gegeven.
Games als RubberDuckZilla zijn leuk en demonstreren ze daarmee het basisgegeven. Maar we zitten al een stapje verder. Kijk maar eens naar wat onze bovenburen enkele dagen gelanceerd hebben: Layar. Deze AR browser, voorlopig alleen beschikbaar voor Android-toestellen, … weet je, laat de video het uitleggen:
Another one? Wikitude van Mobilizy (very weird english) mapt (denk ik :p) wikipedia op de echte wereld. Toevallig (?) ook enkel op Android (op dit moment).
U ziet het, fun&games en onvoorstelbaar veel potentieel. Maar toch heb je veel non-believers. Gedeeltelijk kan ik ze volgen, en dat heeft wat te maken met iets waar ik al een paar dagen over lig te denken. En ik was blijkbaar niet alleen, check maar even de presentatie van bv Ian Pearson.
Op het event (nog steeds TFS ;)) hadden velen het over brillen en zelfs contactlenzen die de poort naar het virtuele moeten worden. Waarom? Voorlopig zitten we vast aan een scherm. Zonder scherm, geen virtualiteit. Door deze te vervangen door brillen of lenzen bedriegen we uiteraard onszelf, we blijven afhankelijk van een scherm, maar de grenzen blijken daarmee te vervagen: Je zichtsveld wordt het scherm. Beeld je in dat we dit dan ook in 3D kunnen waarnemen en Augmented Reality kan beleefd worden zoals het hoort.
De final frontier is het scherm.
Daarna komt er wel weer een nieuwe, don’t worry.
Tweetdeck, een populaire twitter-client die op Adobe’s AIR platform draait, heeft onlangs zijn grootste stap gezet, althans in mijn ogen.
Naast het lanceren van een iPhone/iPod Touch versie, kan je nu ook (en dat deed het hem voor me) ervoor zorgen dat je instellingen kunnen gesynced worden over verschillende installaties heen. Dit is vooral belangrijk voor mensen als ik die op verschillendes machines de applicatie gebruiken. Hiermee wordt het mogelijk de grootste troef van tweetdeck, de mogelijkheid tot het aanmaken van ‘groepen’ in de massa die je volgt, pijnloos verder te laten leven.
Neem daar nog bij dat nu ook zij meerdere account ondersteunen, en tweetdeck is (eindelijk) mijn nieuwe ’weapon of choice’.
Er zijn nog wat nieuwe (en oude) functies die de moeite zijn, maar ontdek ze vooral zelf.
Ondertussen heeft de hele wereld weet van het sterrenmeisje uit Kortrijk. “Het internet” sprong op de zaak en het aantal grappen, want zo zijn we, is niet bij te houden.
Persoonlijk, ja, dacht ik dat er meer achter stak. Zeker als zelfs (en uitgerekend) een reclamebureau mee op de kar springt. Ik blijk daarin ongelijk te hebben, maar geef toe, voor zo’n bedrijf was dat een “aparte” zet.
Nu ziet ze het niet meer zitten. De mens kan soms toch een aardig beestje zijn.
“Maar kom, het is maar om te lachen, niet?”
“En ze heeft het zelf toch gezocht door zo in de media te verschijnen, niet?”
Yeah…