Category: Lifelog

  • Verlengd Weekend

    Leuk toch, zo een verlengd weekend? Ik hoop in ieder geval dat jij er ook van hebt mogen genieten, anders hoop ik dat de vrijdag toch een relatief rustige dag was. Wat hebben we zoal uitgespookt?
    Eerst en vooral is ons mama eindelijk terug uit het ziekenhuis. Een operatie die op zich niet al te gevaarlijk was, maar toch voor de nodige revalidatie zorgt. Het is toch een beetje raar, je mama zo zien. Ze is altijd een enorm sterk figuur geweest voor me, en zal dat altijd blijven. Zeker nu ik heb gezien hoe ze zoiets aanpakt. Het respect dat ik voor mijn mama heb groeit nog steeds, en dat was al enorm. Ook werd ik enorm blij toen ik zojuist zag dat de voetbalploeg waar ons papa sportief directeur is eindelijk eens de winst te pakken heeft gekregen die het zo hard verdient. Waar hij de kracht en de spirit vandaan blijft halen zorgt ook voor de nodige bewondering. Ja, mijn ouders… het zijn uitzonderlijke mensen.
    Even terug naar donderdag: we hebben een gok genomen en zijn naar de boekenbeurs getrokken. Het bleek toch druk te zijn, maar al bij al viel dat daar goed mee want ik was er niet volledig gerust in. En wonder boven wonder, ik ben ZONDER boek teruggekomen. En ja, dat is vrij uniek. Ik kan me echt geen boekenbeurs herinneren waar ik met lege handen ben teruggekomen. Ik heb wel beseft dat er nog een paar goeie boeken hier op me liggen wachten. Evelyne daarentegen heeft nog een boek gekocht van een nieuwe favoriet: Karin Slaughter. Het is eigenlijk begonnen toen we in de luchthaven van Zaventem op onze vlucht aan het wachten waren. We waren een boekenwinkel binnengestapt en daar was ze vrijwel direct verkocht door het boek Onaantastbaar. Zeer snel uitgelezen en het bleek dus een goeie koop te zijn geweest. Dus moesten er op de boekenbeurs wel volgen. Ze was namelijk te weten gekomen door E, de vriendin van C, dat het boek deel uitmaakte van een soort reeks van de schrijfster. Ze heeft op de boekenbeurs dan ook het eerste boek uit de reeks gekocht en heeft hem nog maar amper neergelegd. Blijkbaar zijn er nog die haar boeken kunnen smaken.
    Vrijdag was er een wandeling naar het stad. Toen we in de hoogstraat waren, passeerden we de Vrijdagsmarkt. En toen viel mijn euro: het was vrijdagvoormiddag en dus ook echt vrijdagsmarkt op de Vrijdagsmarkt.
    Kopers
    Elke vrijdagvoormiddag is er op dit plein een openbare verkoop van… vanalles. En veel kan je echt wel onder de noemer “rommel” plaatsen, maar ik moet wel zeggen dat het enorm goedkope rommel is. Voor iedere bezoeker aan Antwerpen een aanrader, alleen jammer misschien van het tijdstip. Maar echt, hoe plat en volks het er daar aan toe gaat, ronduit schitterend. Ik had er heel de dag kunnen staan.

    Koper

    Afsluiter van deze dag was het concert dat Arcade Fire in Vorst gaf. Kijk, ik word niet snel lyrisch over een optreden of een groep. Ik weet wel dat ik dat waarschijnlijk na 12 december wel zal zijn over het concert van The Boss, maar dat ik nu al een groep zo ging bejubelen had ik niet verwacht. Arcade Fire, beste mensen, is een religie. Althans, dat lijkt toch zo als je tijdens dat concert rond je keek. Mensen gingen enorm op in de bombastische muziek van de groep, en ik moet zeggen dat het best moeilijk is dat niet te doen. Een dijk van een set, een overvloed aan overgave tijdens de nummers door de groepsleden en gewoonweg enorm sterke nummers op zich. Zoals Kraist het zei: mainstream zal het nooit worden, maar dat zal de fans en de groep niet veel kunnen schelen. Ze hebben in mijn ogen hun ietswat tegenvallende set op Pukkelpop meer dan goedgemaakt. Nog een leuk aspectje over dit optreden: blijkbaar hadden we een donatie gedaan aan een goed doel zonder dat we dat eigenlijk wisten. Het ticket kostte ??31 en die ene euro gaat naar Partners in Health. Na het optreden lagen er boekjes voor de concertgangers klaar met alle nodige uitleg over de donatie, en dat vind ik knap.

    Zaterdag hebben we nog eens een bezoekje aan de familie in Geel gebracht en ik denk dat ze daar het nieuwjaarskaartje voor dit jaar al te pakken:
    Schol
    Zeg nu zelf, kan het nog idealer? Wat een model ;)
    ‘s Avonds de voetbal. Onze overwinning was terecht in mijn ogen, maar ik blijf me afvragen of het niet vooral het toch wel zwakke Roeselare was dat voor die overwinning gezorgd heeft. We zullen volgende week tegen Anderlecht toch enorm uit onze pijp moeten komen.
    Zondag, rustdag. Dat is als je al het opruimen en kuisen niet meerekent. En ja, ik ben nog aan het schrijven. Ik loop wat achter, maar ik ben nog bezig!

  • Zoetigheden

    Zoetigheden, wat zouden we zijn zonder? Waarschijnlijk 20 kilo lichter in mijn geval.
    Gisteren begon ik om een of andere reden na te denken over mijn favoriete zoetigheden. Een shortlist van toen en nu:

    • Kinder
      Mijn god, hier kunnen we over een verslaving spreken. Onder deze noemer vallen de gewone chocolade reepjes (kwijl), de bueno (kwijl), de surprise-eitjes (kwijl) en de Schoko-bons (kwijl).
    • Dinosauruskoeken
      Koekjes in de vorm van een Dino met een laagje chocolade. Ook met witte chocolade, maar die kan ik blijkbaar moeilijker vinden tegenwoordig. Zonder commentaar.
    • Supremê Sablé
      Zo heet het op de site van Delacre. Altijd al deel uitgemaakt van hun zeer bekende koekendozen, maar was ook apart te verkrijgen. Met de jaren steeds moeilijker te vinden geworden. Blijkbaar hebben ze nu ook een nieuw recept, waardoor ik ze eigenlijk iets minder vind.
    • Circus Koeken
      Hier heb ik even jullie help nodig. Heel lang geleden was er een circus die hun eigen koekjes hadden. Een beetje zoals een prince-koek, maar dan rechthoekig met tekeningen van het circus op. Als er iemand hier nog iets over weet, gelieve het mij te zeggen want die vind ik helemaaaaaaal niet meer. Ik weet wel dat ik er enorm verslaafd aan was. Ze verkochten deze ook in de supermarkt, maar daar kan ik ze dus niet meer terugvinden.
    • Manon (wit)
      Van Leonidas. Kan ik, helaas, van blijven eten.
    • Walkers Shortbread Fingers
      Ze zouden het moeten verbieden!
    • Jacques Hagelslag
      Vroeger Callebaut. Veruit de beste muizestrontjes. Punt.

    Feel free to add, dit zijn mijn favorieten from the top of my head, maar waarschijnlijk ga ik nog wel een paar “och ja!” momenten beleven als jullie er ook zouden opsommen.

  • Back for now

    Zo, we zijn weer volledig terug. Het bleek dus echt wel om een tekort aan Magnesium te gaan, ofwel heeft gewoon rusten wonderen gedaan (wat ook altijd sowieso een aanrader is). Ik ga in ieder geval die pillen blijven nemen.
    Op het werk hier stond een scherm, toetsenbord en muis klaar. Zeer vriendelijk van de mensen hier, alleen jammer dat het scherm na twee weken terug naar de persoon die nu in vakantie is zal moeten gaan. Hopen dat we tegen dan zo een laptop-stand hebben kunnen versieren bij de werkgever.

    Anyway, we zijn terug, maar het kan zijn dat dit blog in de loop van de week even zal verdwijnen. Ik heb namelijk mijn tijd toch wat nuttig besteed. Meer daarover binnenkort ;)

  • Thuis

    En we zitten thuis. Ja. Op dit moment lijkt het of ik op een spoor naar een naderende trein aan het luisteren ben, maar dan op mijn sofa. “Dat uw nekspier vanzelf beweegt, dat zal een tekort aan magnesium zijn.”, zei hij. En rusten, dat moest ik ook deze week.
    Hij was verder ook benieuwd naar wat werk ik doe, die dokter.
    “Ah, computers. Laptop?”
    Ik knikte.
    “Zonder een stand.”
    Ik moest dat toegeven.
    “Tijd voor een staander en een USB-keyboardje ook dan.”
    Straks eens naar het werk bellen zie, ik weet dat er daar zo staan.

  • Beweging

    Mijn nek zit al een paar dagen de bewegen zonder dat ik daar eigenlijk mee instem. Raar, ik weet het. Maar ken je het gevoel dat je ooglid trilt zonder dat je het kan stoppen? Wel, dat heb ik nu in de achterkant van mijn nek. Zeer raar, en zorgt ervoor dat ik mijn nek nogal stijf houdt, wat dan weer voor veel overlast zorgt.

    Blah, zeer vies en vreselijk ambetant. Zodra het middag is wil ik mijn hoofd neerleggen en hem laten rusten. En ik dacht dat het deze ochtend voorbij was… grmbl..