Dit is zo heet dat ik het niet kan vasthouden en moet delen. Ik kan het zelf haast niet geloven, het is alsof ik al/nog droom. Hou u vast, hier gaan we:
Ik ben gaan joggen.
Ik weet het, u vraagt zich ongetwijfeld af wat me daartoe eindelijk gedreven heeft. Voornemens, weet u wel. En het feit dat ik ervoor een investering heb gedaan.
Cross your fingers…
Thuis, ochtend,7u30
Evelyne vertrekt naar haar werk. Ik vertrek iets later omdat ik maar in Antwerpen moet zijn en zij naar Brussel moet rijden. Terwijl ik de tafel verder afruim zie ik haar door het venster uit haar parkeerplaats rijden. Ze kijkt op, wuift en gooit een kusje. Ik lach en gooi een kusje terug. Zowel zij als ik kijken nog een paar keer om en glimlachen telkens.
Willemdok, middag, 12u30
Een jong koppeltje kust elkaar en neemt afscheid. School is juist aan middagpauze toe en waarschijnlijk gaat zij thuis eten terwijl hij ergens een broodje gaat halen ofzo. Ze kijken elkaar aan en willen elks hun eigen weg gaan. Zij draait zich na enkele meters al snel op en roept dat ze hem hier straks terug zal zien. Ze zegt dat ze hem graag ziet. Ze wandelen weg in richtingen die exact de tegenovergestelde kant opgaan. Zij draait zich om, wuift en gooit een kusje. Hij lacht en gooit een kusje terug. Zowel zij als hij kijken nog een paar keer om en glimlachen telkens.
Ik zie je graag schat.
Ik heb deze nacht gedroomd dat ik aan het aanschuiven was. Zoals voor een attractie in een pretpark, weet je wel? En toen ik er eindelijk was, na uren aanschuiven… werd ik wakker. I wonder what it means.
Hopelijk hebt u een leuk weekend achter de rug, ik alvast wel (op die droom na)! Mijn ouders zijn voor een etentje langsgeweest en ik ben eindelijk nog eens bij mijn oma kunnen langs gaan. Om af te sluiten zijn we The Prestige gaan bekijken. Ik zit met een dubbel gevoel over de film. Ja, ik doe het mezelf aan om zoveel te verwachten van een film, en dat brengt soms, zoals nu een kleine teleurstelling met zich mee. Begrijp me niet verkeerd, enorm leuk filmpje. En als we het over het einde hebben, dan zag ik … bwa, laat ons zeggen dat ik het half door had. Grote score voor de film, zeer zeker, maar ik voel toch een paar gemiste kansen. Neem Tesla bijvoorbeeld. Ik had nog meer mystiek rond zijn figuur gehangen. Er hangt veel rond en Bowie kiezen was ronduit schitterend, maar toch heb ik het close but no cigar – gevoel. Heel het Edison vs Tesla gegeven is trouwens een enorm leuk element.
En vanavond ga ik hem eindelijk zien.
Mochten er nog mensen deze film nog willen zien, Metropolis speelt hem nog, maar dan enkel om 22u30. Ik zal vanavond alleen in de zaal zitten met een boekje, wachtend op de trailers.
Zielig? Nee mijnheer, ik zit daar niets mee in om alleen naar de bioscoop te gaan. Als de film bezig is ben ik toch niet meer beschikbaar voor andere mensen dus veel verschil is er niet.
Ah ja, Verloren Maandag. Een typisch Antwerps fenomeen is mij altijd gezegd. Of dat zo is weet ik eigenlijk niet goed. In ieder geval, hier is het al worstenbrood en appelbollen wat er te eten valt. Meer zelfs, het bedrijf waar ik nu zit deelt het gratis uit aan iedereen. Daarjuist dus gezellig met collega’s op een terrasje mijn worstenbrood gaan eten, in het zonnetje. En ook vanavond is het bij mijn ouders thuis van dat. Lang leve de traditie!