Category: Lifelog

Ik denk dat ik een briefje naar de goed heilige man moet sturen om mijn adreswijziging door te geven want ik denk/hoop dat mijn pakje nog bij mijn ouders thuis is aangekomen. Moet wel want ik ben damn good geweest!

“Zie je die duiven?”
Ik zat naast mijn vader in de wagen en keek door de voorruit naar boven waar een verkeerslicht over de weg hing. Op de paal die het licht droeg, zaten een 15-tal duiven. Ik knikte.
“Wist je dat die voor de politie werken?”
Met grote ogen keek ik mijn vader aan. Ik vroeg om meer uitleg.
“Wel, je weet dat je voor een rood licht moet stoppen, he? Sommige mensen doen dat niet en dat is tegen de regels. Elke keer als iemand door het rode licht rijdt, vertrekt er een duif om dat te gaan vertellen.”

Eerlijk gezegd geloofde ik het. En zelfs voor een tijdje. Als ze vroeger duiven gebruikte om post te bestellen, dan was dit nog niet zo ver gezocht, toch? In ieder geval zal ook ik dit aan mijne kleine proberen wijs te maken, wees maar gerust.

“Weet je”, zei mijn vader, “je grootvader maakte altijd een kruisje.”
Ik keek door het raam van de auto naar de kist die uit de kerk buitengedragen werd en de rouwende mensen die er bij stonden.
“Hij deed dat heel subtiel, gewoon met zijn wijsvinger over zijn duim. Elke keer hij een kist zag.”
Ik zag hoe mijn vader het voordeed. Daarna deed ik het.

Waarom ik het nu nog steeds doe, weet ik niet zo goed. Ik ben niet echt gelovig, en zeker niet in de zin dat mijn vader en grootvader dat zijn/waren. Ik denk dat ik het nu eerder doe uit respect voor de persoon die niet meer is. Aangezien hij in een kist ligt met een kruis erop, neem ik aan dat hij er wel iets aan heeft. Of de rouwende mensen die er bij staan.

Ik moet zeggen, in de job die ik nu heb leer je wel plannen. Op een paar uur tijd kan dit schema:

evolueren naar dit beeld:

Comes with the job I guess. Je bent afhankelijk van team leaders en klanten die beslissingen nemen en daardoor ingrijpen in je planning. Klant is koning, en dat gaat ook zo voor “interne klanten”. Het paars zijn vrije dagen, de rest zijn projecten. Don’t get me wrong, ik begrijp dit alles wel en heb er in the end niets op tegen. Ik denk alleen dat ik binnenkort een handheld ga nodig hebben ;)

Het zijn lapkes. Ach, het weekend staat voor de deur en ik ga straks genieten van het nieuwe stuk van Abattoir Fermé in de Monty. Laten we onszelf vooral daar op focussen. En op het verdere werk in ons nieuw nestje natuurlijk!

Heel het weekend en zelfs gisteren stonden weer in het teken van het appartement. Verbazingwekkend eigenlijk hoeveel tijd je er kan en moet insteken. Wonen doen we er nog niet, maar we blijven werken om er zo snel mogelijk in te kunnen. Jammer aspect is dat onze kleerkast en bed pas op 2 december er zullen zijn, want dat zou voor een versnelling kunnen zorgen op dit moment denk ik. Wat moet er nog gebeuren? Wel, de living is zo goed als af. Tafel, 2 kastjes, tv-meubel, tv, home cinema, piano (voor de vrouw des huizes), telefoon en internet is aanwezig. Nog even wachten op de stoelen en de sofa (maar de sofa zal nog lang op zich laten wachten). De bureau is nu ook beschilderd (waarvoor once again onze oprechte dank!) en rest ons nog de slaapkamer en de gang te schilderen. Ook Maarten moet ik zeker bedanken voor het hangen van onze lichten!

Over naar de orde van de dag: Blog van het Jaar 2006! Stel u voor, eindelijk eens genomineerd zeg! Ga de lijst zeker even af want er staan er veel tussen die u stem waardig zijn. Je mag drie stemmen uitbrengen bij de blog-sectie dus deel ze uit, ze verdienen ze! Mijn stem dit jaar ging naar 7seconden, omdat hij als mens al een prijs zou mogen verdienen, en asfaltkonijn omdat ik hun gedrevenheid enorm bewonder. Ik zou iemand anders mijn laatste stem hebben willen geven, maar ik wou toch zeker 1 stem achter mijn naam hebben ;)

UPDATE: Omtersaaist geeft de hele lijst. Alleen daarom al verdienen zij een stem!