Naarmate ik ouder word, geniet ik des te intenser van kleine dingen. Het alsof er een soort rust in me sluipt die me op een vreemde manier het gevoel geeft dat ik klaar ben voor iets (hoewel ik niet zou weten waarvoor), dat ik veranderd ben.
Zo kan onderstaand filmpje me enorm ontroeren:
Gevonden via Wondermark en Clo.
Voor zij die mochten begrijpen wat ik bedoel: check out 1000 Awesome Things. Ik hoop nu al dat ze niet zullen stoppen bij 1000.
Er zijn verschillende diensten die rond Twitter draaien en sommige spelen het spelletje niet echt eerlijk. Zo spamt Twittascope de account van @theonehitwonder vol.
Hoe los je dat op? Wel, twee mogelijkheden:
D: omg, staat twitterland op zijn achterste poten omdat de wet van de privacy nageleefd wordt?
K: Nee, twitterland staat op zijn achterste poten omdat er censuur toegepast wordt.
De vraag hierboven kreeg ik een paar keer in verschillende vormen, maar telkens met dezelfde basis: vinden “die online mensen” nu echt censuur belangrijker dan privacy? Als je de vraag zo stelt is het antwoord eigenlijk best eenvoudig: natuurlijk. Wij zetten onze locatie constant op Google Latitude, zeggen op twitter op elk moment van de dag wat we aan het doen zijn, delen ons netwerk met iedereen dat het wil op sites als LinkedIn en Facebook en filmen/fotograferen onzelf en onze dierbaren en smijten dat maar al te graag op YouTube/Flickr. De rest bloggen we wel.
Schrik je er nu echt van dat wij eerder wakker liggen van censuur ?
You gotta love Funny or Die :)
Stokje van Goedles!