Vrijdag was moederdag (ja, u weet waar ik woon), en dat moest gevierd worden! Een dagje zee is altijd leuk, zeker als menig weersvoorspeller het enorm fout heeft en het dus een zonovergoten dag blijkt te zijn. Jammer genoeg was bibi in een lange jeans vertrokken. Maar niets stond in de weg van wat een enorm leuke dag ging worden met vriendin, mama, papa, zus en (toekomstig) schoonbroer!
Na eerst mijn grootmoeder een gelukkige verjaardag te hebben gewenst vertrokken we richting Blankenberge om lekker te gaan smullen in de Oesterput. Vrienden van het schaaldier, dit adres moet u werkelijk eens bezoeken (maar de kans is groot dat u het al wel kent). Bij goed weer zit je buiten naast een vijvertje, maar ook bij slecht weer zit je goed (of als het terras buiten vol zit, zoals bij ons het geval was). Binnen lopen de kreeften rond in grote bakken vol water, naast je tafel. Mocht je er eentje willen, dan nemen ze het voor je neus uit het water en checken nog even met je af of dat wel het beestje is dat je wil verorberen. Maar als ik u dan toch iets zou aanprijzen: ga voor de Plat Royal: een “Fruits de Mer” schotel voor 2, vergezeld van een fles Moët & Chandon.
Kleine voetnoot: het pand ligt enorm goed verstopt en het is even zoeken.
Vandaar vertrokken we naar Knokke voor een wandeling. Niet direct mijn favoriete plek aan de kust, ik blijf fan van de rust en kalmte van Den Haan, maar het is wel zo dat de dijk van Knokke toch wel een van de fijnste is om te bewandelen.
Alles staat daar in het teken van (strekenwijven, wannabe jetset, jongeren die van het geld van hun ouders genieten en) Cavalia, wat we blijkbaar kunnen omschrijven als Cirque du Soleil met paarden. Tot vrijdag dacht ik eigenlijk dat het gewoon een paardenshow was. Meer iets voor paardenliefhebbers en dus niets voor mij. Maar een zeer sterke marketing heeft me overtuigd dat ik het misschien wel zou willen zien. Welke marketing? Wel…
Men neme een kleine versie van de tent waarin Cavalia zich afspeelt en poot deze neer op het strand. Daarin tonen we in 3D (dmv een bril uiteraard) een promofilm van het event, en dit uiteraard gratis. In de tent geven we dan ook nog de mogelijkheid om tickets en de gebruikelijke t-shirts en dergerlijke te kopen.
Om de dag te eindigen besloot mijn vader nog voor een eye-opener te zorgen. De kans is groot dat het volgende voor menig “Mor allez, da ge da ni kent!” reactie zal zorgen, maar ik wist niet van het bestaan van Philippine. Mocht ik toch niet de laatste persoon op aarde zijn die geen weet had van deze plek: het is dé mosselstad bij uitstek, juist over de grens met Nederland. En het heeft zeker zijn naam niet gestolen. Na even zoeken naar een plek voor de wagen (rondom het centrum waan je jezelf trouwens nog in België, want meer dan 80% van de wagens (en er staan er veel) dragen een Belgische nummerplaat), stap je uit en ruik je gewoon de mosselen al. Meer zelfs, op het centrale plein van de plek staat een mossel (wat misschien de geur kan verklaren ;)).
Een aanrader is restaurant De Mosselbank, maar er zijn genoeg restaurants mocht deze geen plaats meer vrij hebben (reserveren mensen, reserveren). Zonder zever: ik heb nog nooit zo’n goei mosselen gegeten. Onthoud die naam: Philippine. Oh, btw: à volonté ;)
Fantastische dag. Mijn enorme dank gaat uit naar deze twee fantastische mensen: mijn ouders. En uiteraard speciaal naar ons mama.
